De finale van de Conference League krijgt op woensdagavond 27 mei een finale waarvoor de competitie bedoeld is. Met Crystal Palace tegen Rayo Vallecano staan we subtoppers uit het Europese voetbal tegenover elkaar. Geen grootmachten, geen vaste klanten in finales, wel twee teams die al jaren dromen van een Europese finale. In Leipzig kan zowel Palace als Rayo een hoofdstuk schrijven dat nog decennia zal blijven hangen.
Crystal Palace wil sprookje compleet maken
Crystal Palace staat voor het eerst in zijn geschiedenis in een Europese finale. Op zich al bijzonder, maar het verhaal wordt nog opvallender als je weet dat de Londense club deze competitie aanvankelijk liever niet had gespeeld. Palace had via de FA Cup-winst eigenlijk een ticket voor de Europa League beet, maar werd door de UEFA teruggezet naar de Conference League. Crystal Palace heeft namelijk een link met John Textor, die ook aandelen had bij Lyon. Lyon kwam dit jaar uit in de Europa League waardoor dit op papier voor belangenconflicten had kunnen zorgen.
Wat eerst voelde als een Europese degradatie, kan nu eindigen met een trofee. Palace won vorig seizoen al de FA Cup tegen Manchester City en pakte daarna ook de Community Shield tegen Liverpool. Voor een club die 119 jaar zonder grote prijs bleef, is dit plots een gouden tijdperk. Na de Europa League zege van Aston Villa, en de finaleplek van Arsenal in de Champions League, kan een zege van Crystal Palace leiden tot Europese dominantie door Engelse teams. Stel je maar eens voor dat drie Engelse ploegen alle competities winnen …
De weg naar de finale werd in de halve finales definitief vrijgemaakt tegen Sjachtar Donetsk. Na een 1-3-zege in de heenwedstrijd won Palace ook thuis met 2-1. Ismaïla Sarr maakte daarin zijn negende doelpunt van het toernooi en bevestigde zijn status als een van de gevaarlijkste spelers in deze Conference League. De ploeg van Oliver Glasner kende dit seizoen moeilijke momenten in eigen competitie, maar Europees bleven ze overeind.
Kan Rayo een Europese prijs naar Madrid brengen?
Aan de overkant staat Rayo Vallecano, misschien nog wel de grootste verrassing van deze finale. De club uit Madrid bereikt net als Crystal Palace voor het eerst een Europese finale en deed dat op een manier die perfect bij Rayo past, met compact en gecontroleerd voetbal.
In de halve finales was Rayo twee keer met 1-0 te sterk voor Straatsburg. In Frankrijk was Alexandre Alemão de matchwinnaar, nadat doelman Mike Penders de thuisploeg aanvankelijk nog overeind hield. Straatsburg kreeg in de toegevoegde tijd zelfs nog een penalty maar Julio Enciso miste. Zo plaatste Rayo zich voor een historische finale.
Ook in La Liga sloot Rayo het seizoen positief af. Op de laatste speeldag won het met 1-2 op het veld van Alavés. Antonio Martínez bracht de thuisploeg vroeg op voorsprong, maar Sergio Camello en Randy Nteka draaiden de wedstrijd na rust nog helemaal om. Daardoor eindigde Rayo als achtste in La Liga.
Een finale zonder uitgesproken favoriet
Crystal Palace heeft op papier meer individuele kwaliteit en door de Premier League tegen meer druk bestand, maar Rayo is geen ploeg die zich snel laat imponeren. De Spanjaarden bewezen tegen Straatsburg dat ze perfect kunnen overleven in gespannen Europese avonden. Palace heeft hoe dan ook meer offensieve wapens met Sarr, Mateta en Pino. De vraag is of zij een hecht team als Rayo uit verband kunnen spelen.
Het wordt hoe dan ook een finale vol nervositeit want beide teams weten dat er geschiedenis geschreven kan worden in Leipzig. Wie het wordt, ontdekken we woensdagavond 27 mei.
