Met Luik-Bastenaken-Luik sluit het wielervoorjaar zondag traditiegetrouw af. La Doyenne is met zijn 259,5 kilometer en meer dan 4.000 hoogtemeters een slijtageslag pur sang waarin alleen de sterkste klimmers en puncheurs overeind blijven. De voorbije jaren kregen we telkens hetzelfde scenario met een beslissende aanval op de Redoute en een solo richting Luik. Krijgen we deze keer een open finale of meer van hetzelfde met Pogacar als topfavoriet?
Parcours: slopend met Redoute als cruciaal punt
Het parcours van Luik-Bastenaken-Luik blijft trouw aan zijn klassieke opbouw. In de eerste helft van de koers krijgen de renners al heel wat hoogtemeters te verwerken, maar het is pas na de terugkeer richting Luik dat de wedstrijd echt ontploft. De opeenvolging van hellingen zoals de Wanne, Stockeu en Rosier zorgt voor een eerste selectie die het peloton uitdunt.
Zoals zo vaak ligt het sleutelmoment op de Côte de La Redoute. Die klim van 1,6 kilometer aan gemiddeld 9,4% ligt op ongeveer 34 kilometer van de finish en is al jaren het lanceerplatform voor de uiteindelijke winnaar. Ook daarna blijft het nog lastig, met de Côte des Forges en vooral de steile Roche-aux-Faucons als laatste hindernissen. Vanaf de top van die laatste klim is het nog dertien kilometer in dalende lijn richting de meet in Luik.
Favorieten: strijd tussen drie grootmachten
Zoals overal waar hij start, is Tadej Pogacar opnieuw de topfavoriet. De Sloveen won de afgelopen twee edities telkens met een indrukwekkende solo en lijkt ook nu weer klaar om het verschil te maken op zijn geliefde terrein. Toch lijkt de concurrentie dit jaar sterker dan in eerdere edities.
Paul Seixas heeft zich in korte tijd ontpopt tot het nieuwe fenomeen in het peloton. De amper 19-jarige Fransman maakte indruk in het Baskenland en bevestigde die vorm met een dominante zege in de Waalse Pijl. Zijn explosiviteit op steile hellingen en zijn koersinzicht maken hem tot een bijzonder gevaarlijke uitdager.
Daarnaast rust onze Belgische hoop op Evenepoel, die al twee keer Luik-Bastenaken-Luik wist te winnen. De Belg kent het parcours door en door en beschikt over de motor en klimcapaciteiten om mee te kunnen met Pogacar en Seixas. Zijn winst in de Amstel Gold Race zal alleen maar voor meer vertrouwen zorgen in aanloop naar dit monument.
Outsiders: heel wat renners hopen op hun kans
Achter de drie topfavorieten staat een brede groep renners klaar om de drie favorieten te verrassen. Zich zomaar laten meebegeleiden naar de Redoute zal geen optie zijn, maar hoe pak je drie zo’n toppers aan.
Mattias Skjelmose toonde met zijn sterke voorjaar dat hij zich kan meten met de besten. Hij klopte vorig jaar Remco en Pogacar in de Amstel, en zal hopen dat in Luik te kunnen overdoen. Ook Lenny Martinez en Giulio Ciccone beschikken over de klimcapaciteiten om in de finale een rol van betekenis te spelen. Renners als Romain Grégoire, Lennert Van Eetvelt en Kévin Vauquelin houden we ook in de gaten, al zullen zij het moeten hebben van een ontsnappingspoging voor de Redoute.
